آیا ظروف مواد غذایی تخریب پذیر واقعاً سازگار با محیط زیست هستند؟

افزایش تقاضا برای تجزیه تخریب پذیر ظروف ،کاغذ ظروف را بیرون بیاوریدوتقابل استفاده مجدد ظروف را از بین ببریداز نگرانی های مربوط به آلودگی پلاستیک و تأثیرات زیست محیطی پلاستیک های یکبار مصرف دامن زده است. اما ، آیا این گزینه ها واقعاً به همان اندازه سازگار با محیط زیست هستند که ما به آن اعتقاد داریم؟ در این مقاله ، ما به فرآیندهای تولید و تخریب ظروف تخریب پذیر شیرجه می زنیم و بررسی می کنیم که آیا آنها مطابق ادعاهای سبز خود زندگی می کنند یا خیر.

ظروف تخریب پذیر به گونه ای طراحی شده اند که به مرور زمان از طریق فرآیندهای طبیعی مانند فعالیت میکروبی ، هوا یا آب تجزیه شوند. آنها غالباً به عنوان یک جایگزین پایدار برای ظروف پلاستیکی دیده می شوند که صدها سال طول می کشد تا تجزیه شود. کاغذ از ظروف خارج می شود و به دلیل مزایای محیطی درک شده ، ظروف در سالهای اخیر محبوبیت خود را به دست آورده است.
اما در حالی که ظروف تخریب پذیر ممکن است راه حل مناسبی برای زباله های پلاستیکی به نظر برسد ، عوامل مهمی در مورد تأثیر محیطی واقعی آنها در تولید و دفع آنها وجود دارد.

دوستی محیطی ازتخریب پذیر ظروف را بیرون بیاوریدبا مواد مورد استفاده در تولید آنها شروع می شود. بسیاری از ظروف تخریب پذیر از مواد گیاهی مبتنی بر گیاه مانند نشاسته ذرت ، نیشکر (باگاس) و بامبو ساخته شده اند. در اینجا یک مرور کلی از مواد استفاده شده به طور معمول آورده شده است:

نشاسته ذرت یکی از متداول ترین مواد مورد استفاده در ظروف تخریب پذیر است. این یک منبع تجدید پذیر و تخریب پذیر است و آن را به یک جایگزین جذاب برای پلاستیک سنتی تبدیل می کند. با این حال ، فرایند رشد ذرت شامل استفاده از سموم دفع آفات ، مصرف آب سنگین و مصرف زمین است که می تواند عواقب محیطی داشته باشد.

جوانب مثبت:این مواد قابل تجدید ، کمپوست است و به سرعت در یک محیط کمپوست تجزیه می شود.
منفی ها:تولید کشاورزی ذرت به تخریب محیط زیست از طریق کشاورزی تک فرهنگ ، استفاده از سموم دفع آفات و مصرف قابل توجه آب کمک می کند.

نیشکر باگاس ، محصول جانبی تولید قند ، یکی دیگر از مواد رایج است که برای ایجاد تخریب پذیر از ظروف استفاده می شود. این ظروف به دلیل محکم بودن و توانایی تجزیه در امکانات کمپوست صنعتی بسیار مورد توجه قرار می گیرند.

جوانب مثبت:Bagasse محصول جانبی یک صنعت موجود است و زباله ها را کاهش می دهد و می تواند در شرایط کمپوست در طی روز {0}} تجزیه شود.
منفی ها:مانند ذرت ، نیشکر برای رشد به مقادیر زیادی آب نیاز دارد و در صورت عدم مدیریت پایدار ، کشاورزی آن می تواند به تخریب زمین کمک کند.

بامبو یکی از سریعترین گیاهان روی زمین است و استفاده از آن در ظروف قابل استفاده مجدد از ظروف و بسته بندی های تخریب پذیر به طور فزاینده ای محبوب می شود. ظروف مبتنی بر بامبو به دلیل تأثیر کم زیست محیطی گیاه در هنگام کشت ، اغلب یک انتخاب پایدار محسوب می شوند.

جوانب مثبت:بامبو به سرعت رشد می کند ، به سموم دفع آفات احتیاج ندارد و بسیار تجدید پذیر است. ظروف مبتنی بر بامبو محکم هستند و می توانند چندین بار قبل از دفع استفاده شوند.
منفی ها:فرایند تولید ، از جمله برداشت و درمان بامبو ، می تواند انرژی و منابع قابل توجهی را مصرف کند.

biodegradable take out containers

مزیت اصلی محیطی از ظروف تخریب پذیر از ظروف پلاستیکی سنتی توانایی آنها در تجزیه نسبتاً سریع در شرایط مناسب است. اما دقیقاً چگونه آنها تجزیه می شوند؟

متداول ترین روش تجزیه بیولوژیکی برای این ظروف کمپوست است. هنگامی که در معرض شرایط مناسب ، رطوبت ، اکسیژن و میکروارگانیسم ها قرار گرفتند-مواد به مواد آلی تبدیل می شوند که می توانند با خیال راحت به زمین برگردند. برای موادی مانند نشاسته ذرت یا باگاس ، تسهیلات کمپوست صنعتی اغلب مورد نیاز است زیرا برای تجزیه کارآمد به درجه حرارت بالاتر و محیط های کنترل شده نیاز دارند.
ظروف تخریب پذیر: ظروف ساخته شده از نشاسته ذرت یا نیشکر به طور معمول حدود 90 تا 180 روز طول می کشد تا در یک محیط کمپوست صنعتی تجزیه شود. با این حال ، آنها ممکن است به طور مؤثر در مجموعه های کمپوست خانه تجزیه شوند ، که در صورت ارسال به جای آنها به محل های دفن زباله ، می تواند منجر به نگرانی های زیست محیطی شود.

متأسفانه ، بسیاری از ظروف تخریب پذیر در محل های دفن زباله به پایان می رسند که در آن به طور مؤثر تجزیه نمی شوند. در یک دفن زباله ، عدم اکسیژن ، رطوبت و فعالیت میکروبی به این معنی است که حتی محصولات تخریب پذیر نیز می توانند برای تجزیه و تحلیل گاهی اوقات به اندازه پلاستیک ، خیلی طولانی تر شوند.
ظروف را از ظروف خارج کنید: ظروف مبتنی بر کاغذ می توانند راحت تر از پلاستیک تجزیه شوند ، اما تخریب آنها هنوز هم در شرایط دفن زباله می تواند کند باشد. علاوه بر این ، اگر این ظروف با مواد پلاستیکی یا غیر تخریب پذیر پوشش داده شوند ، تجزیه آنها به تأخیر می افتد.

در حالی که ظروف تخریب پذیر سریعتر از پلاستیک تجزیه می شوند ، هنوز هم برای تجزیه صحیح به شرایط خاصی نیاز دارند. اگر این ظروف در محیط هایی به پایان برسند که آنها نتوانند تجزیه شوند (مانند دفن زباله یا اقیانوس) ، مزایای محیطی آنها به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.
اهمیت دفع مناسب: برای به حداکثر رساندن مزایای زیست محیطی از ظروف تخریب پذیر ، آنها را باید در امکانات کمپوست یا محیط های دیگر که در آن می توانند به سرعت تجزیه شوند ، دفع شوند. در مناطقی که زیرساخت های مناسب کمپوست را دارند ، این ظروف هنوز هم می توانند به آلودگی کمک کنند.

در حالی که تخریب پذیر ظروف از بسیاری جهات جایگزین بهتری برای پلاستیک هستند ، اما هنوز هم با برخی از اشکالات محیطی همراه هستند. در اینجا چند ملاحظات مهم آورده شده است:

تولید کاغذ ظروف و سایر گزینه های تخریب پذیر هنوز هم شامل استفاده از منابع طبیعی آب ، انرژی و زمین است که می تواند منجر به آسیب محیطی شود ، به ویژه اگر مواد به طور ناپایدار رشد کنند. به عنوان مثال ، کشاورزی در مقیاس بزرگ برای تولید ذرت یا نیشکر می تواند منجر به جنگل زدایی ، تخریب خاک و افزایش انتشار کربن شود.

اگرچه ظروف تخریب پذیر سریعتر از پلاستیک تجزیه می شوند ، اما هنوز به سیستم های مناسب برای مدیریت پسماند نیاز دارند تا اطمینان حاصل کنند که در آلودگی نقش ندارند. فقدان امکانات گسترده کمپوست صنعتی به این معنی است که ظروف تخریب پذیر را از بین می برند که اغلب در محل های دفن زباله یا سوزاندن قرار می گیرند ، جایی که ممکن است مطابق آنچه در نظر گرفته شده تجزیه نشوند.

یکی از پایدارترین گزینه های بسته بندی مواد غذایی ، قابلیت استفاده مجدد است. قابل استفاده مجدد ظروف ساخته شده از مواد بادوام مانند فولاد ضد زنگ ، شیشه یا پلاستیک با کیفیت بالا را می توان بارها و بارها قبل از نیاز به تعویض استفاده کرد. این ظروف می توانند به میزان قابل توجهی ضایعات را کاهش دهند ، اما به یک سرمایه گذاری اولیه و تمیز کردن مناسب نیاز دارند.

paper take out containers

هنگام مقایسه ظروف تخریب پذیر با پلاستیک ، واضح است که گزینه های تخریب پذیر از نظر مدیریت پسماند و تأثیر کلی برای محیط زیست بهتر هستند. با این حال ، ظروف تخریب پذیر تخریب پذیر هنوز هم نیاز به بررسی دقیق چرخه عمر خود از تولید از تولید دارند تا اطمینان حاصل شود که آنها واقعاً سازگار با محیط زیست هستند.

پلاستیک:ظروف پلاستیکی بادوام و مقرون به صرفه هستند اما صدها سال طول می کشد تا تجزیه شود و به آلودگی گسترده کمک کند.
ظروف تخریب پذیر:اینها سریعتر تجزیه می شوند ، اما فقط در شرایط خاص. اگر با مسئولیت پذیری مدیریت نشود ، تولید آنها هنوز هم می تواند دارای یک ردپای زیست محیطی قابل توجه باشد.

در حالی که تخریب پذیر ظروف و کاغذ را بیرون می آورید ، ظروف خارج از آن گزینه پایدارتری نسبت به پلاستیک های سنتی ارائه می دهند ، آنها یک راه حل مناسب نیستند. مزایای زیست محیطی به دفع مناسب ، منابع مسئول مواد و فرآیندهای تولید پایدار بستگی دارد. برای کسانی که به دنبال پایداری طولانی مدت هستند ، قابل استفاده مجدد ظروف ممکن است بهترین انتخاب باشد ، زیرا می توان آنها را به طور مکرر مورد استفاده قرار داد و با گذشت زمان تأثیر زیست محیطی بسیار کمتری داشت.
به عنوان مصرف کنندگان و مشاغل ، ما باید از کل چرخه عمر محصولاتی که از تولید از تولید از تولید استفاده می کنیم آگاه باشیم. حمایت از گزینه های نوآورانه و پایدار در بسته بندی مواد غذایی برای کاهش ضایعات و ایجاد آینده ای دوستانه تر از محیط زیست بسیار مهم است.

برای مشاغل که به دنبال بسته بندی مواد غذایی سازگار با محیط زیست هستند ، تخریب پذیر از ظروف ، کاغذ بیرون می آیند ، ظروف بیرون می آیند و ظروف قابل استفاده مجدد را از بین می برند ، شرکت چاپ و بسته بندی Huizhou Yangrui ، Ltd. طیف گسترده ای از محصولات پایدار را ارائه می دهد که برای برآورده کردن تقاضای فزاینده برای راه حل های آگاه از محیط زیست طراحی شده است.
برای پرس و جو در مورد محصولات ، با آنها تماس بگیریدsales@packagingbag5.comیا با +8618086443226 تماس بگیرید.

ادواردز ، س. ، و جانسون ، ر. (2021). بسته بندی زیست تخریب پذیر: آنچه ما می دانیم و آنچه نمی دانیم. مجله بسته بندی محیط زیست ، 18 (3) ، {3}.
Martinez ، L. ، & Smith ، T. (2020). تأثیر ظروف مواد غذایی تخریب پذیر بر محیط زیست: یک مطالعه موردی. بررسی بسته بندی پایدار ، 12 (2) ، {3}.
ویلیامز ، پ. ، و گرین ، H. (2019). آینده بسته بندی مواد غذایی: گزینه های سازگار با محیط زیست و پتانسیل آنها. مجله بسته بندی و پایداری مواد غذایی ، 29 (4) ، {4}.
ژائو ، ی. ، و ژانگ ، دبلیو. (2021). درک ردپای محیطی مواد تخریب پذیر. علوم و فناوری محیط زیست ، 45 (7) ، {3}}.