دستورالعمل‌های محدودیت‌های تحمل دما در رستوران تا{0}Go Boxes

در زندگی سریع امروزی-رستوران برای-گو باکستبدیل به بسته‌بندی ضروری برای صنایع غذای آماده و{0}}فست فود می‌شوند. طبق آمار، چین به تنهایی سالانه از بیش از 10 میلیارد رستوران برای خرید جعبه استفاده می‌کند که عمدتاً از پلاستیک، کاغذ و مواد فوم ساخته شده است. با این حال، با افزایش نگرانی مصرف کنندگان در مورد ایمنی مواد غذایی و مسائل بهداشتی، ایمنی رستوران در شرایط دمایی مختلف به تدریج به یک تمرکز اجتماعی تبدیل شده است.
رستوران برای{0}}گو باکسدر حین استفاده با دو چالش بزرگ دما روبرو می شود: دماهای بالا در طول گرمایش با مایکروویو و دمای پایین در هنگام تبرید و انجماد. مطالعات نشان می‌دهد که وقتی دما از 65 درجه فراتر رود، ظروف پلاستیکی می‌توانند 16 جزء مضر از جمله بیسفنول A را آزاد کنند. در محیط‌های{4}در دمای پایین، برخی مواد شکننده می‌شوند و ترک می‌خورند و نه تنها بر تجربه کاربر تأثیر می‌گذارند، بلکه مواد مضر را نیز آزاد می‌کنند. این مسائل به طور مستقیم به سلامت و ایمنی مصرف کننده مربوط می شود. بنابراین، درک حدود تحمل دما در مواد مختلف ظرف اهمیت عملی زیادی دارد.

2.1 ظروف پلی پروپیلن (PP).

پلی پروپیلن (PP) در حال حاضر یکی از امن ترین و پرمصرف ترین مواد پلاستیکی استرستوران برای-گو باکس. ظروف PP دارای مقاومت حرارتی عالی هستند. PP معمولی دارای نقطه ذوب تا 167 درجه است و محدوده دمای کارکرد معمولی آن -6 درجه تا 120 درجه است. PP اصلاح شده می تواند دماهای 18- تا 110 درجه را تحمل کند. در سناریوهای گرمایش مایکروویو، PP تنها ماده پلاستیکی است که مجاز به قرار دادن مستقیم در اجاق مایکروویو با دمای مقاومت حرارتی تا 130 درجه یا حتی بالاتر است.

ظروف آماده PP در طول گرمایش با مایکروویو عملکرد فوق العاده ای دارند، عمدتاً به دلیل ساختار مولکولی پایدارشان. مطالعات نشان می‌دهد که زنجیره‌های مولکولی PP حاوی زنجیره‌های جانبی متیل هستند، ساختاری که به مواد پایداری حرارتی عالی و بی‌اثری شیمیایی می‌دهد. در 110-120 درجه، PP معمولی نرم می شود اما مواد مضر آزاد نمی کند. PP اصلاح شده ویژه می تواند دمای تقریباً 140 درجه را تحمل کند. با این حال، حتی در مورد مواد PP، هنوز هم هنگام گرم کردن غذاهای پر روغن و قند احتیاط لازم است، زیرا دمای محلی این غذاها می‌تواند در حین گرم کردن از 150 درجه فراتر رود. به عنوان مثال، دمای چوب های خمیر سرخ شده وقتی از سرخ کن خارج می شود می تواند به 180 درجه برسد و دمای غذاهای نباتی به بالای 150 درجه برسد.

ظروف غذای PP در محیط های سرد و منجمد نیز عملکرد عالی دارند. دمای شکنندگی آن بسیار کمتر از -20 درجه است و چقرمگی و خواص فیزیکی خوبی را در محیط های بین 20- تا 40- درجه حفظ می کند. دمای انتقال شیشه ای PP تقریباً 0 درجه است. مقداری انعطاف پذیری زیر صفر درجه را از دست می دهد، اما شکننده نمی شود. این عملکرد عالی در دمای پایین باعث می شود ظروف غذای PP برای نگهداری غذای سرد و گرم مناسب باشد.

2.2 ظروف مواد غذایی پلی استایرن (PS).

پلی استایرن (PS) یکی دیگر از مواد متداول برای جعبه‌های رستورانی است که دارای مزایایی مانند شفافیت بالا، سختی بالا، قالب‌گیری آسان و هزینه کم است. با این حال، ظروف غذای PS دارای محدودیت های قابل توجهی در مقاومت در برابر دما هستند که دامنه استفاده آنها را محدود می کند.
در سناریوهای گرمایش مایکروویو، ظروف غذای PS مقاومت حرارتی ضعیفی از خود نشان می دهند. PS در دمای 75 درجه شروع به نرم شدن می کند و در 100 درجه به طور قابل توجهی نرم می شود و برای نگهداری غذای داغ یا برای گرم کردن مایکروویو نامناسب می شود. جدی تر، زمانی که دما از 60 درجه بیشتر شود، ظروف غذای PS مونومر استایرن را آزاد می کنند که توسط آژانس بین المللی تحقیقات سرطان به عنوان سرطان زا گروه 2B طبقه بندی می شود. داده های تحقیقاتی نشان می دهد که پس از نگه داشتن سوپ داغ 60 درجه به مدت 1 ساعت، محتوای استایرن در ظروف غذای PS می تواند 3 برابر از حد مجاز بیشتر شود. هر چه دما بالاتر باشد، نرخ مهاجرت استایرن بیشتر می شود و بیسفنول A در دمای 80 درجه به 1.2 میکروگرم در لیتر می رسد.

با این حال، ظروف غذای PS در محیط‌های{0}در دمای پایین عملکرد عالی دارند. دمای انتقال شیشه‌ای آن 100 درجه است و از نظر ساختاری زیر صفر درجه پایدار می‌ماند، که آن را به ظرفی ایده‌آل برای غذاهای با دمای پایین- مانند بستنی و سالاد تبدیل می‌کند. دمای شکنندگی PS تقریباً -30 درجه است و در دمای سردخانه ترک نمی‌خورد یا شکننده نمی‌شود. این عملکرد عالی در دمای پایین باعث می‌شود ظروف غذای PS مخصوصاً برای نگهداری نوشیدنی‌های سرد، غذای سرد و مواد غذایی در یخچال مناسب باشند.
توجه به این نکته ضروری است که اکثر ظروف فوم مواد غذایی موجود در بازار از مواد EPS (پلی استایرن منبسط شده) ساخته شده اند که عملکردی مشابه یا حتی بدتر از مقاومت در برابر دما نسبت به PS دارد. فوم EPS حداکثر دمای کارکرد آن تنها 85 درجه بدون استرس است و می تواند دمای بالای 95-110 درجه را برای مدت کوتاهی تحمل کند. بنابراین، ظروف فوم مواد غذایی نباید مطلقاً برای گرم کردن مایکروویو یا برای نگهداری مواد غذایی با دمای بالا استفاده شوند.

2.3 سایر مواد رستوران{{1} برای Go Box: PET، PE، PVC و غیره.

علاوه بر PP و PS، مواد رستورانی مختلف دیگری برای{0}}باکس در بازار وجود دارد که هر کدام از نظر مقاومت در برابر دما ویژگی های خاص خود را دارند.
پلی اتیلن ترفتالات (PET) یک ماده پلاستیکی بسیار شفاف است که معمولاً در بطری‌های نوشیدنی و برخی رستوران‌ها برای جعبه‌های-استفاده می‌شود. PET مقاومت حرارتی ضعیفی دارد و فقط می تواند دمای زیر 60 درجه را تحمل کند. در بالای 60 درجه شروع به نرم شدن و تغییر شکل می کند. دمای انتقال شیشه ای PET تقریباً 70-80 درجه و نقطه ذوب آن تا 250-260 درجه است. در شرایط دمای پایین{18}، PET افزایش قابل توجهی در شکنندگی نشان می‌دهد. هنگامی که دما به زیر صفر درجه می رسد، تحرک زنجیره های مولکولی PET کاهش می یابد و ماده به تدریج چقرمگی خود را از دست می دهد. دمای شکنندگی در دمای پایین PET تقریباً 40- تا 50- درجه است و ممکن است در محیط های بین 20- تا 40- درجه تحت ضربه یا فشار ترک بخورد. بنابراین، ظروف غذای پت فقط برای نگهداری نوشیدنی های سرد یا مواد غذایی با دمای اتاق مناسب هستند و هرگز نباید برای گرم کردن مایکروویو استفاده شوند.
پلی اتیلن (PE) شامل دو نوع است: پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE با علامت 2) و پلی اتیلن با چگالی کم (LDPE با علامت 4). دمای مقاومت حرارتی HDPE تقریباً 90 درجه و دمای LDPE تقریباً 110 درجه است. ظروف مواد غذایی پلی اتیلن در دمای اتاق از نظر شیمیایی پایدار هستند، اما در دمای بالا مستعد تغییر شکل و انتشار مواد مضر هستند. ظروف مواد غذایی پلی اتیلن برای گرم کردن مایکروویو مناسب نیستند زیرا مستعد ذوب شدن و آزاد شدن میکروپلاستیک در محیط مایکروویو هستند. در شرایط دمای پایین{10}} پلی اتیلن انعطاف پذیری خوبی از خود نشان می دهد و مستعد شکستگی شکننده نیست.

پلی وینیل کلراید (PVC) زمانی به طور گسترده در بسته بندی مواد غذایی استفاده می شد، اما به دلیل نگرانی های ایمنی به تدریج حذف شد. پی وی سی در طول تولید نیاز به افزودن مقدار زیادی نرم کننده دارد و این نرم کننده ها به راحتی در دماهای بالا آزاد می شوند و سلامتی انسان را به خطر می اندازند. PVC مقاومت حرارتی ضعیفی دارد و ممکن است مواد مضر را در دمای بالای 60 درجه آزاد کند. به طور جدی تر، PVC در هنگام سوختن مواد بسیار سمی مانند دیوکسین تولید می کند. بنابراین طبق استانداردهای ملی استفاده از پی وی سی در بسته بندی مواد غذایی صراحتاً ممنوع است.

پلی کربنات (PC) یک پلاستیک شفاف-با استحکام بالا است که معمولاً در فنجان های آب و برخی ظروف غذا استفاده می شود. مواد PC حاوی بیسفنول A (BPA) است که در دماهای بالا آزاد می شود و با سیستم غدد درون ریز انسان تداخل می کند. مطالعات نشان داده است که حتی محصولات رایانه شخصی با برچسب "مایکروویو{3}}ایمن" مقدار زیادی بیسفنول A را در محیط‌های با دمای{4} بالا آزاد می‌کنند. بنابراین، ظروف غذای PC برای نگهداری غذای داغ یا حرارت دادن مایکروویو مناسب نیستند و به خصوص نباید برای بسته بندی غذای نوزاد استفاده شوند.

2.4 محدوده دمای ایمن برای گرمایش با مایکروویو رستوران تا{1}}Go Boxes

بر اساس تجزیه و تحلیل مواد پلاستیکی مختلف، می‌توانیم محدوده دمای ایمن برای رستوران‌های مختلف را در هنگام گرم کردن با مایکروویو خلاصه کنیم:

طبق استاندارد ملی GB/T 18006.1-2009، جعبه‌هایی که برای رفتن به رستوران مناسب هستند برای گرم کردن مایکروویو باید به وضوح با «ماکروویو ایمن» و محدوده دمای ایمن (مانند -20 درجه تا 120 درجه) علامت‌گذاری شوند. مصرف کنندگان باید دستورالعمل های برچسب گذاری محصول را به شدت رعایت کنند تا از حوادث ایمنی ناشی از دمای بیش از حد جلوگیری شود.
تأکید بر این نکته ضروری است که حتی برای ظروف غذای PP ایمن در مایکروویو{0}}، نکات زیر باید در حین استفاده واقعی مورد توجه قرار گیرد: ابتدا، درب آن را باید قبل از گرم کردن بردارید، زیرا بسیاری از درب ها از مواد دیگری ساخته شده اند که نمی توانند دمای بالا را تحمل کنند. دوم، از حرارت دادن-غذاهای پرچرب و پر-پرهیز کنید، زیرا ممکن است دمای محلی این غذاها در حین گرم کردن از 150 درجه بیشتر شود. سوم، زمان گرم کردن را کنترل کنید و توصیه می شود که هر جلسه گرمایش بیش از 3-4 دقیقه نباشد. در نهایت، اگر ظرف غذا پس از گرم شدن تغییر شکل داد یا بو ایجاد کرد، بلافاصله استفاده از آن را متوقف کنید.

3.1 ظروف غذای کاغذی خالص

ظروف غذای کاغذی خالص ظروفی سازگار با محیط زیست هستند که تماماً از الیاف طبیعی و بدون پوشش پلاستیکی ساخته شده اند. این ظروف دارای مزایایی مانند وزن سبک، زیست تخریب پذیری و هزینه کم هستند و در مناطقی مانند اروپا و ایالات متحده به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند. با این حال، ظروف غذای کاغذی خالص دارای اشکالات قابل توجهی از نظر مقاومت در برابر دما هستند.
مواد خام اصلی ظروف غذای کاغذی خالص عبارتند از{0}}کاغذ کرافت درجه مواد غذایی، مقوای سفید، یا مقوای خمیر چوب سولفات سفید شده، که از طریق قالب-برش و چسباندن-برش و پرس تولید می‌شوند. به دلیل عدم وجود پوشش ضد آب، ظروف کاغذی خالص در تماس با مایعات به سرعت آب را جذب می کنند و منجر به نرم شدن ساختار یا حتی از هم پاشیدگی می شود. از نظر دما، محدوده مقاومت دمایی ظروف غذای کاغذی خالص معمولاً 0-60 درجه است. بیش از 60 درجه ممکن است باعث تغییر شکل شود.

در سناریوهای گرمایش مایکروویو، ظروف کاغذی خالص خطرات ایمنی جدی دارند. امواج مایکروویو باعث می شود که آب موجود در کاغذ به سرعت تبخیر شود و منجر به شکننده شدن کاغذ و ترک خوردن آن و حتی آتش سوزی شود. بنابراین، ظروف غذای کاغذی خالص مطلقاً نباید برای گرم کردن مایکروویو استفاده شوند. حتی نگه داشتن غذا در دمای کمی بالاتر (مانند سوپ داغ بالای 60 درجه) ممکن است باعث تغییر شکل و نشت ظرف شود.
ظروف کاغذی خالص نیز در محیط های سرد و منجمد عملکرد ضعیفی دارند. وقتی دما زیر صفر درجه باشد، آب کاغذ یخ می‌زند و باعث می‌شود ظرف شکننده و شکننده شود. در محیط های زیر 10- درجه، ظروف کاغذی خالص ممکن است ترک بخورند و عملکرد بسته بندی خود را از دست بدهند. علاوه بر این، فرآیندهای مکرر انجماد و ذوب، تخریب الیاف کاغذ را تسریع می کند و به طور قابل توجهی استحکام ظرف را کاهش می دهد.
بنابراین استفاده از ظروف غذای کاغذی خالص بسیار محدود است، که عمدتاً برای نگهداری غذاهای خشک{0}در دمای اتاق مانند نان بخارپز، نان و بیسکویت مناسب است. برای غذاهایی که نیاز به عایق یا یخچال دارند، ظروف کاغذی خالص به وضوح انتخاب ایده آلی نیستند.

3.2 ظروف غذای کاغذی روکش دار

برای رفع مشکل ضدآب نبودن ظروف غذای کاغذی خالص، ظروف کاغذی روکش دار در بازار ظاهر شده اند. این نوع ظروف غذا دارای یک پوشش ضد آب بر روی سطح مواد پایه کاغذی است که در درجه اول شامل دو نوع است: روکش PE (پلی اتیلن) ​​و پوشش PLA (پلی لاکتیک اسید).
ظروف مواد غذایی کاغذی با روکش پلی اتیلن{0} در حال حاضر رایج ترین نوع ظروف کاغذی روکش دار در بازار هستند. پوشش پلی اتیلن دارای خواص ضدآب و ضد روغن{2}}خوبی است که به طور موثر از نشت مایعات جلوگیری می کند. محدوده مقاومت دمایی پوشش پلی اتیلن معمولاً 80-120 درجه است که دمای خاص آن بستگی به ضخامت و فرآیند پوشش دارد. در شرایط استفاده معمولی (دمای زیر 90 درجه)، ظروف مواد غذایی با پوشش پلی اتیلن بدون تغییرات قابل توجهی در عملکرد، عملکرد پایداری دارند.
با این حال، ظروف مواد غذایی با پوشش PE{0}}در دماهای بالا خطرات ایمنی خاصی را به همراه دارند. مطالعات نشان داده اند که وقتی دما از 100 درجه بیشتر شود، پوشش پلی اتیلن ممکن است نرم شده و کمی حل شود و مقدار کمی از نرم کننده ها آزاد شود. در 100 درجه، نرخ مهاجرت نرم کننده ها در پوشش پلی اتیلن تقریباً 10٪ در مقایسه با 80 درجه افزایش می یابد. به طور جدی تر، پوشش های پلی اتیلن در طی گرمایش با مایکروویو تغییر شکل داده و ذوب می شوند و پلاستیک ذوب شده ممکن است به غذا بچسبد و خطر ایمنی مواد غذایی را به همراه داشته باشد.

در محیط های سرد و منجمد، ظروف مواد غذایی با پوشش پلی اتیلن{0} عملکرد نسبتاً خوبی دارند. مواد پلی اتیلن درجه خاصی از انعطاف پذیری را در دماهای پایین حفظ می کنند و مستعد شکنندگی نیستند. ظروف مواد غذایی با روکش پلی اتیلن را می توان در محیط های تا 20- درجه بدون کاهش عملکرد قابل توجه استفاده کرد. با این حال، باید توجه داشت که در طول انجماد و ذوب مکرر، پوشش پلی اتیلن ممکن است از کاغذ جدا شود و بر عملکرد ضد آب ظرف تأثیر بگذارد.

ظروف غذای کاغذی با روکش PLA{0}}نوع جدیدی از ظروف غذای روکش دار سازگار با محیط زیست هستند. PLA (اسید پلی لاکتیک) یک ماده زیست تخریب پذیر مبتنی بر زیست{2}}است که از مواد خام طبیعی مانند نشاسته ذرت ساخته شده است. مقاومت دمایی پوشش PLA کمی کمتر از پوشش PE است، معمولاً 60-90 درجه. در محیط های بالاتر از 60 درجه، پوشش PLA ممکن است نرم شود و بر عملکرد ظرف تأثیر بگذارد.
مزیت ظروف مواد غذایی با پوشش{0}}PLA در تجزیه پذیری زیستی خوب آنها نهفته است. تحت شرایط کمپوست، ظروف مواد غذایی با پوشش PLA{2}}را می‌توان در عرض 3-6 ماه، بدون ایجاد آلودگی محیطی، کاملاً تخریب کرد. با این حال، در استفاده عملی، مقاومت دمایی ظروف مواد غذایی با روکش PLA محدوده کاربرد آنها را محدود می کند، و آنها را در درجه اول برای نگهداری مواد غذایی در دمای بیش از 80 درجه مناسب می کند.

4.1 ظروف غذای فوم پلی استایرن EPS

EPS (پلی استایرن منبسط شده) رایج ترین ماده برای ظروف فوم مواد غذایی است که دارای مزایایی مانند وزن سبک، عایق حرارتی خوب، عملکرد بالشتک خوب و هزینه کم است. ظروف EPS در چند دهه گذشته به طور گسترده در صنایع غذای آماده-و غذاهای سریع استفاده شده اند، اما از نظر مقاومت در برابر دما دارای کاستی های جدی هستند.
ساختار مولکولی فوم EPS مقاومت حرارتی ضعیف آن را تعیین می کند. EPS از مهره های پلی استایرن از طریق فوم ساخته شده است که حاوی تعداد زیادی حباب هوای بسته با محتوای هوای بالای 98٪ است. در حالی که این ساختار متخلخل به EPS خاصیت عایق حرارتی عالی می دهد، همچنین آن را مستعد تغییر شکل در دماهای بالا می کند. حداکثر دمای کارکرد فوم EPS تنها 85 درجه است و می تواند دمای بالای 95-110 درجه را برای مدت کوتاهی بدون استرس تحمل کند.
در سناریوهای گرمایش مایکروویو، ظروف EPS مقاومت حرارتی بسیار ضعیفی از خود نشان می دهند. هنگامی که دما به 75 درجه می رسد، ظرف EPS شروع به نرم شدن می کند. در 80 درجه، به طور قابل توجهی تغییر شکل می دهد. و در 90 درجه ممکن است نرم شدن و فروپاشی شدید رخ دهد. به طور جدی تر، EPS مقدار زیادی مونومر استایرن را در دماهای بالا آزاد می کند. مطالعات نشان داده است که وقتی دما از 65 درجه فراتر می رود، ظروف EPS مواد مضری مانند آلکان-طولانی زنجیره آزاد می کنند. هنگامی که دما به 75 درجه می رسد، آزاد شدن مونومر استایرن به طور قابل توجهی افزایش می یابد. استایرن توسط آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان به‌عنوان سرطان‌زای احتمالی گروه 2B طبقه‌بندی می‌شود و مصرف طولانی‌مدت آن ممکن است به کبد و سیستم عصبی آسیب برساند.
مقاومت حرارتی ضعیف ظروف EPS نیز در حساسیت آنها به تغییرات دما منعکس می شود. حتی زمانی که حاوی مواد غذایی در دمای کمی بالاتر (مانند سوپ داغ در دمای 70 درجه) باشد، ظروف EPS ممکن است تغییر شکل دهند و منجر به نشتی شوند. در استفاده عملی، ظروف EPS فقط برای مواد غذایی با دمای زیر 60 درجه مناسب هستند.

در محیط های سرد و منجمد، ظروف EPS عملکرد نسبتا خوبی دارند. دمای انتقال شیشه ای EPS 80-105 درجه است و هیچ تغییر فیزیکی قابل توجهی در دماهای پایین رخ نمی دهد. ظروف EPS را می توان به طور معمول در محیط های 30- درجه تا 0 درجه بدون ترک خوردن یا شکننده شدن شدید استفاده کرد. این عملکرد عالی در دمای پایین باعث می شود ظروف غذای EPS به ویژه برای نگهداری نوشیدنی های سرد و غذاهای یخچالی مناسب باشند.

با این حال، ظروف غذای EPS در محیط‌های با دمای پایین-مشکلاتی نیز دارند. اولا، EPS رسانایی حرارتی پایینی دارد، که ممکن است منجر به توزیع دمای ناهموار مواد غذایی داخل در یک محیط یخچال شود. دوم، مواد EPS نسبتا شکننده هستند و در اثر ضربه خارجی به راحتی می شکند. به خصوص در محیط های زیر 20- درجه، شکنندگی ظروف غذای EPS افزایش می یابد که نیاز به احتیاط بیشتری در هنگام جابجایی و استفاده دارد.

4.2 ظروف غذای فوم پلی پروپیلن EPP

EPP (پلی پروپیلن منبسط شده) نوع جدیدی از مواد فوم است که اخیراً در بازار{0} ظروف مواد غذایی با کیفیت بالا استفاده شده است. ظروف غذای EPP دارای مقاومت دمایی و ویژگی های محیطی عالی هستند و جایگزینی ایده آل برای ظروف غذای EPS می باشند.
ساختار مولکولی EPP مشابه EPS است، اما به دلیل استفاده از پلی پروپیلن به عنوان ماده اولیه، عملکرد آن به طور قابل توجهی بهبود یافته است. EPP دارای مقاومت حرارتی خوبی است، با محدوده دمای کاری معمولاً از -40 درجه تا 130 درجه. در دمای بالای 130 درجه، EPP همچنان می تواند ثبات ساختاری را بدون تغییر شکل قابل توجه حفظ کند. این مقاومت عالی در برابر حرارت باعث می شود ظروف غذای EPP مستقیماً برای غذای داغ استفاده شوند و حتی در اجاق مایکروویو گرم شوند.
عملکرد ظروف غذای EPP در دمای پایین-به همان اندازه برجسته است. در محیط‌های دمای بسیار پایین -40 درجه، EPP همچنان می‌تواند چقرمگی و الاستیسیته خوبی را بدون شکستگی شکننده حفظ کند. این عملکرد عالی در دمای پایین{6} ظروف غذای EPP را برای استفاده طولانی مدت در محیط های انجماد عمیق، به ویژه برای بسته بندی مواد غذایی در تدارکات زنجیره سرد، مناسب می کند.
یکی دیگر از مزیت های ظروف غذای EPP مقاومت در برابر فشرده سازی عالی آنهاست. حتی تحت فشار قابل توجه، ظروف غذای EPP می توانند به سرعت بدون تغییر شکل دائمی به شکل اولیه خود برگردند. این ویژگی به ظروف غذای EPP اجازه می دهد تا از مواد غذایی در هنگام حمل و نقل و نگهداری بهتر محافظت کنند.

از نظر ایمنی، مواد EPP حاوی مواد مضر نیست و در شرایط استفاده معمولی مواد سمی را آزاد نخواهد کرد. EPP یک ماده قابل بازیافت است و می تواند پس از عمر مفید آن دوباره پردازش و مورد استفاده قرار گیرد و الزامات حفاظت از محیط زیست را برآورده کند.
با این حال، ظروف غذای EPP دارای معایبی نیز هستند. اول، هزینه بالاتر است. هزینه تولید EPP 3-5 برابر EPS است که تبلیغ آن را در بازار انبوه محدود می کند. ثانیاً، دشواری پردازش بیشتر است، زیرا کف کردن EPP به فرآیند پیچیده‌تری نیاز دارد که تجهیزات و فناوری خاصی را می‌طلبد.

4.3 تجزیه و تحلیل مقایسه ای مقاومت در برابر دمای ظروف فوم مواد غذایی

برای مقایسه واضح تر عملکرد مقاومت دما در مواد مختلف ظروف فوم مواد غذایی، جدول مقایسه زیر را ایجاد کردیم:

همانطور که از جدول مشخص است، تفاوت های قابل توجهی بین EPS و EPP از نظر مقاومت در برابر دما وجود دارد. به دلیل مقاومت ضعیف در برابر حرارت و نگرانی های ایمنی، ظروف غذای EPS به تدریج از بازار خارج می شوند. ظروف غذای EPP، با مقاومت عالی در برابر حرارت و ویژگی های سازگار با محیط زیست، در حال تبدیل شدن به محصولات مورد علاقه جدید در بازار-بالا هستند.
در استفاده واقعی، عملکرد مقاومت دمایی ظروف فوم مواد غذایی نیز تحت تأثیر عوامل زیر است:

ضخامت دیواره: ضخامت دیواره ظرف غذای فوم مستقیماً بر مقاومت دمایی آن تأثیر می گذارد. ظروف ضخیم تر کمتر در دماهای بالا تغییر شکل می دهند، اما این باعث افزایش هزینه ها نیز می شود.

چگالی: هرچه چگالی فوم بیشتر باشد، استحکام و مقاومت حرارتی آن بهتر است. EPS با چگالی بالا (چگالی > 30 کیلوگرم بر مترمربع) تقریباً 20٪ مقاومت حرارتی بهتری نسبت به EPS معمولی (تراکم 15-20 کیلوگرم در مترمربع) دارد.
محیط استفاده: در استفاده واقعی، عملکرد مقاومت دمایی ظروف فوم مواد غذایی نیز تحت تأثیر محیط استفاده قرار می گیرد. به عنوان مثال در مناطقی که ارتفاع بیشتری دارند به دلیل فشار هوا کمتر، مقاومت حرارتی ظروف فوم دار مواد غذایی کاهش می یابد. بر اساس تجزیه و تحلیل فوق، ما توصیه های زیر را برای استفاده از ظروف مواد غذایی فوم ارائه می دهیم:

ظروف EPS: فقط برای مواد غذایی زیر 60 درجه، برای گرم کردن مایکروویو کاملاً ممنوع و برای استفاده کوتاه مدت در محیط‌های یخچال مناسب-.
ظروف EPP: مناسب برای غذای داغ زیر 100 درجه، برخی از محصولات در مایکروویو-ایمن هستند و برای محیط‌های دمایی مختلف مناسب هستند.
توصیه: اگر بودجه اجازه می دهد، توصیه می کنیم ظروف EPP را انتخاب کنید. در صورت انتخاب ظروف EPS، حتما به کنترل دما توجه کنید.
یادآوری ایمنی: صرف نظر از نوع ظرف فوم، از استفاده از آنها برای غذاهای{0}پرچرب خودداری کنید، زیرا چربی می‌تواند ترشح مواد مضر را تسریع کند.

5.1 خلاصه محدودیت های تحمل دما برای مواد مختلف ظروف غذا

بر اساس تجزیه و تحلیل دقیق از سه نوع اصلی مواد ظروف غذا: پلاستیک، کاغذ و فوم، می‌توانیم محدودیت‌های تحمل دما ظروف مختلف مواد غذایی را در سناریوهای گرمایش مایکروویو و تبرید/انجماد خلاصه کنیم:

جدول خلاصه محدودیت‌های تحمل دما برای رستوران تا{0}Go Boxes
 

جدول خلاصه محدودیت های تحمل دما برای ظروف غذای کاغذی

جدول خلاصه محدودیت های تحمل دما برای ظروف فوم مواد غذایی

همانطور که از جدول خلاصه مشاهده می شود، تفاوت های زیادی در عملکرد مقاومت دما در مواد مختلف مورد استفاده برای ظروف غذا وجود دارد. ماده PP بهترین عملکرد را دارد و تنها ماده ایمن برای گرمایش مایکروویو است. مواد PS و PET مقاومت حرارتی ضعیفی دارند و خطرات ایمنی را به همراه دارند. ظروف کاغذی و فوم EPS برای گرم کردن مایکروویو مناسب نیستند.

این مطالعه از طریق تجزیه و تحلیل جامع عملکرد رستوران‌های معمولی در{0}}مواد جابجایی در محیط‌های دمایی مختلف، یافته‌های اصلی زیر را به دست می‌آورد:

• تفاوت های قابل توجه در عملکرد مقاومت در برابر دما:مواد مختلف مورد استفاده برای ظروف غذا تفاوت های زیادی در عملکرد مقاومت در برابر دما دارند. مواد پلی پروپیلن (PP) بهترین عملکرد را دارد، قادر به مقاومت در برابر دماهای بالای 120-140 درجه است و تنها ماده پلاستیکی است که می تواند با خیال راحت برای گرمایش مایکروویو استفاده شود. موادی مانند پلی استایرن (PS) و پلی اتیلن ترفتالات (PET) مقاومت حرارتی کمی دارند و ممکن است در دمای 60-80 درجه تغییر شکل داده یا مواد مضر را آزاد کنند. ظروف مواد غذایی با فوم کاغذی و EPS برای گرم کردن مایکروویو مناسب نیستند.
• تمایز قابل توجه در عملکرد دمای پایین-:در محیط‌های با دمای پایین-، موادی مانند PP و HDPE عملکرد خوبی دارند و می‌توانند به طور معمول در محیط‌های کمتر از -40 درجه استفاده شوند. با این حال، موادی مانند PS و PET ممکن است شکننده شده و زیر 20- درجه ترک بخورند. ظروف غذای کاغذی خالص بدترین عملکرد را در دمای پایین دارند و ممکن است زیر 5- درجه ترک بخورند.